Ова е некојси недовршен и unreleased блогоиспотен пост од запустените хдд шпувајзи од славните времиња на TV-set-от на тема Week End – Godard, го стаам због блогоносталгија мора да признаам.
Сино, бело, црвеено како пасмицата црвено-жолто-зелено намини сега Елено, на боите на уса-франце заставите, у антиципације постмодернизма, антиципелације расне шкоравости и задртости со крашници и тенки шунки чунким нема за повеќе, Хелло Африка тел ми хау ар ју дуен откога ти исцицавме може да ти го поставиме следното питање:
Кој сакаш да те ебе Мао или Џонсон?
- Џонсон.
- Остај го, фашист е.
Полово oпшти со општо прифатеното зло.
На благоглаголив разбој ред се редaт, чек сеа може и малку да пречи дидактиката, дај буквално поетично да истресеме Сатиро Моме Сатиро, сатаро в рука земај и делкај море моме дрмај по социјалани слоеви, класни препуцавки, удри немилосрдно по алчните за Гучи ташни и скапи Ив Сен Лоран одела. Уз трисотине шездесет степена шат (нема дување бе, не се радуј!;Буржоазија прах шмрца, грас е за сељака).
Камеро-шат а в’в него Моцарт и трактор, клавир, отмена господичина молим и лопата од која Француска живи.
Фуцк-фцик хипи кло(в)нови, битници и бандити, канибали и терористи у клован-ован одеќа и обуча.
Комплетан роад трип ту кантрисајд.
Пред да го изедеме може да го поебеме и следствено добијамо Свинска Рибица и шо останало од телото на маж ми.
Годар е као Глодар, претереано педантно гризе, ситниќари буржоазија до голи ребарца и пасуљ, consume & be consumed, со звездички вака *** ќе да ги нотирам инкокорпорисаните кроасани{не читај корпорации, ми се ждрига од нив 
}.
Надреални детаљи што подмустаќ ѕиркаат кроз затруената одаја на Ел Анхел Екстреминадор - сабрао сам вас у испуфаној соби и гровтете заедно и свињи и лебеди ,богати и сиромаси, ма каква животињска фарма, какви табуа и тотеми и се што сте сакале да го прашате Фројд а сте се плашеле од Емили Бронте!
Опклопница Потемкин зове The Searchers, Searchers јави се!
Поздрав до Дедо САРСкози со Карла Брун(к)и и сехи деколтето на Меркел.
tv-setonblue